╣ همینم کافیست ... ╠

╣ دیــــــوانــــه ... ╠

بــه  " جــهــنم "  کــه پــیــر مــی‌‌شــوی

دیــــــوانــــه !!!!!

چــروکِ "  زیـــر  " چــشــمــانتــــــ....  "

هــمــانــقــدر زیــبــــاســت

کــه چــیــنِ رویِ  " دامـــــنــتــــــــ....  "

 

 

 

╣ دوستت دارم ... ╠

صفایی بود دیشب

با خیالت خلوت ما را

ولی من باز پنهانی

تو را هم آرزو کردم

 

╣ یادمان باشد ... ╠

 گاهی‌ سکوت

 

یعنی اما

 

یعنی اگر

 

یعنی هزار و یک دلیل

 

که " دل " میترسد بلند بگوید

 

╣ سلام ... ╠

یادش بخیر قدیما !

چه دوران خوبی داشتیم

برگشتم بعد دو سال و نیم

حتی رمز وبلاگمو فراموش کرده بودم

فقط با دوباره برگشتنم بعضی

از کامنت هایی رو دیدم که مال دو سال پیشه !

نمیدونم الان ادماش کجان چیکار میکنن

اما امیدوارم همیشه شاد باشن و سلامت

بهرحال برگشتم بعد نزدیک به سه سال

دلم برای خیلیا تنگ شد

کسایی که رفیق واقعی بودن 

روز خوبی داشته باشید

 

 

╣ ـــــــــال نــــــــــو مبارکــــــــــ ... ╠

    

 ( ســــــلام )

مـنو و تـو روزانه روی صندلی های زیادی مینشینیم ...

از صندلی مدرسه و دانشگاه گرفته تا

صندلی درمونگاه ، اتومبیل و یا اداره ...

حتی صندلی که ادم گوشه خونش داره و گاهی روش میفته

برای یه لحظه اروم شدن ، اما حقیقت اینه که پررنــگ و لعاب شدن

اشیایی که دور و بر ما هستن و برای ما حس های مختلفی

رو میارن ، بیانگر یه نیازن یه جــرقه که تو زندگی ادم میزنه

و یهو به خودت میای میبینی ، مثل کبریــتی که توی

انبار کاه افتاده این نیازا چه اتیش تو وجودت بیا کرده ،

پس گاهی یه میز خاک گرفته ، یه قاب عکــس شکسته ،

یه عکس مچاله شده ، یا نیمه سوخته ،

یا یه صندلی همیشه خالی هم میتونه خیلی راحت

ادم رو به اتیش بکشونه ...

نمیدونم چرا وقت رفتن زیاد حال و حوصله ندارم ،

رفتن به یه جای دور

یه جای دور از مــادرم ، خونم ، کشورم

من زیاد اهل تولد بازی و این حرفا نیستم

ولی راستیتش امروز روز " تـــــولد " منه

امروز یکسال پیرتر شدم ولی بزرگتر نه ...

امروز یه روزه خــاصه برام

میرم تا مدت طولانی نیستم و این اذیتم میکنه ولی چاره ای نیست

هرکی باید بره دنبال سرنوشتش ...

این مدت که وبـــلاگ داشتم این اَخریا بدجور

" حس نوشتن بهم دست داده بود "

داشتم نویسنده میشدم هی ( خـــنـــده )

ولی نوشتن خاطراتم کار اسونی نیست مخصوصا

اگه بخوای از رفتــن بنویسی من سال نوی جدید رو

که پیش روتون هست رو بهتون تـبــریـک میگم ایشالله

تو سال جدید شاد و سربلند و سبز و خرم باشید ...

من برمیگردم بعد از عید از سفرم ولی دلم برای خیلیا تنگ میشه

فقط ایشالله که هیچ وقت صنـــدلی خالی تو زندگیتون نداشته باشید

که با دیدنش پر بکشید به  سرزمین غصه ها !

پروازم نزدیکه و بعداظهر ساعت 19:50 دقیقه پرواز میکنم

به دبی دیگه وقت زیادی ندارم تا کارامو بکنم ...

" بابــت خدافظی " با شما ببخشید اگه نیومدم وبتون

حــلالـــم کــنــــیــد ...

به قولی مشهدی جـماعت اگه رو برج ایفل هم بره ،

بازم مِگِرده دنبال گنبد گلدسته آقا

اصن خصلت ما همیه ، یَک جای بلند که

مِرِم اول از همه دنبال حــرم مِگِردِم ...

( ســـــــــال 1393 مــبــــــــارک  )



بسم الله الرحمن الرحیم

یا مقلب القلوب و الابصار/ یا مدبر الیل و النهار/ یا محول الحول و الاحوال

حول حالنا الی احسن الحال



معلم برای سفید بودن برگه نقاشی ام تنبیهم کرد ...

و همه خندیدند

اما من خدایی را کشیدم

که دیدنی نبود .

تو را به ان میسپارم ...



یـــــــــــاعــــــــــلـــی

خــــــــــدانـــگــــــــــهـــــــدار ...

╣ افــــــســــــوســـــــ ... ╠

افسوس

هر   چه   سعی   کردم   تا    مردم    بفهمن     ...

فقط   ،   خندیدند    !!

چارلی    چاپلین   ...

╣ یــــاבاشــــتـــــ امـــروز ... ╠

  پاکی    اوردی    ای    برف

                                                                                           ای    امید    سپید

                                                                            که    همه    الودگیست    این    ایام   ...

الحمدالله رب العالمین

امروز 92/11/12

بلاخره مشهدالرضا هم مختصر برفی اومد

تا هوا تمیز تر بشه از قبل

راستی دیدن گنبد اقا علی ابن موسی الرضا

که روش برف نشسته خیلی لذت داره

جاتون خــــیلی خالی ...


اینم بگم ! روی گنبد طلا چه برف قشنگی نشسته .

به دلم افتاده، هنوز این برف، آب نشده ،

اجابت می کنی خواسته ما را . این برف ، انگار

گریه های ما بود که در سفره کرامت شما ، شده بود روسفید .

╣ یــــاבاشــــتـــــ امـــروز ... ╠

راستش چند وقت پیش خبری رو از تلویزیون

شنیدم که بدجوری شوکم کرد !

یه دختر ایرانی 27 ساله به نام ســانــاز توی امریکا

از شوهر ایرانیش اینقدر کتک خورد که فوت کرد ، 

چند  مدت پیش هم  سر کار خبری رو از روزنامه

خوندم که یه دختر 8 ساله ایرانی که اونم

به خاطر کتکایی که از پدرش خورده بود

توی تهران فوت کرد ، بین

" ســانــاز " و " نــگــار " یه وجهه مشترک بود ،

هر دوی اونها

اعضای بدنشون اهدا شد به کسایی

که نیاز داشتن بهشون ،

قصه ساناز و نگار یه چیزی مثل قصه زندگی،

یه طرفش اونقدر سیاهه

که ادم رو از ادم بودنش به ورطه های خجالت میکشونه

و یه طرفشم اینقدر روشنه و سفیده که

روشناییش چشم ادم رو میزنه .

مــــا

من و تو هم ساکن یه جایی هستیم وسط این قصه ،

کــــــاش

یه روزی بیاد که این قصه اینقدر سیاهیاش تکان دهنده

و ناراحت کننده نباشه .

اَمـــــیـــــن  ...

« قد بلندم ! اما نه اونقدر که ابرها رو کنار بزنم و سر از کار خدا در بیارم

                                             خدایا خودت مراقب خوبیامون باش ... »

                                             یــا عــلـــی ...

╣ خـــــــــدای مـــهـــــربـــانــــم .... ╠

        

    برف     ببارد   زمین  سفید  میشود

                                            باران     ببارد   من   از   هوای   تو   سیر   نمیشوم

                                                                                                                                                                          خدای   مهربانم   ...

                                                                                                                                                              در   زمین   عشقی   نیست     که   زمینت   نزند

                                                                                                                                                                                                                                                                                                  اسمان   را   دریاب   ...

╣ یــــاבاشــــتـــــ امـــروز ... ╠

چند روز پیش  پسر کوچک يکي از اقوام به سمت من اومد و پرسيد :

«عمو، مــشهد کي برف مياد؟»

گفتم: «من از کجا بدانم عمو جان، چرا از من مي پرسي؟»

گفت: «شما که هي ميري تو اينترنت، ننوشته کي برف مياد؟»

گفتم: «نه، هنوز چيزي ننوشته، حالا براي چه مي پرسي؟»

گفت: «نه که فکر کنين مي خوام مدرسه ها تعطيل بشه

و برم برف بازي، نه! ولي دلم براي اين آقاهايي

که تو برف ميان پشت بوم ها رو پارو مي کنن، مي سوزه.

گناه دارن اگه برف نياد کار گيرشون نمياد، ناراحت ميشن.»

موندم چه جوابي بدم . گفتم:

«اونا وقتي برف نباره، شغل دیگه یی  دارند

مثلا باغبونی يا بنايي مي کنند.»

متفکرانه گفت: «ولي برف بازي و پارو کردن که از بيل زدن بهتره!»

و ادامه داد: «حتي اگر ماشين بابام رو هم بشورم، بازم برف نمياد؟

چون هر وقت بابام ماشينش رو مي شوره،

يا بارون مياد يا برف مي باره!»

گفتم: «نه، کار از اين حرف ها گذشته، کار ديگري بايد بکنيم.»

نااميد زير لب گفت: «پس برم به بچه ها بگم يک

فکري براي آلودگي هوا بکنيم، شايد

اون جوري مدرسه ها تعطيل بشه!»

چند روز بیشتر به پایان دی نمونده ماهی که معمولا

بارون و برف داره پدر بزرگ ها و مادر بزرگ های ما از اول

دی تا دهم بهمن رو (( چله بزرگ )) نامیدن و اوج سرما

و یخبندان رو در همین چهل روز انتظار داشتند و معمولا پس از

این ایام و اغاز (( چله کوچیک )) یعنی سی روز پایانی

بهمن ماه به قول قدیمی ها طبع زمین گرم میشه و به قولی

(( ننه سرما )) بیشتر انچه از بارش و سرما در چنته

داشت رو در همون چله  به مردم هدیه میکرد .

دوستان میشه گفت کل استانهای کشور برف اومده بجز مشهد ما

نمیدونم کی میخاد نعمت طبیعت سهم ما هم بشه !

شاید ...

خدایا به پاکی دلای ادمای شهرم نگاهی هم به ما بکن ...

« قد بلندم ! اما نه اونقدر که ابرها رو کنار بزنم و سر از کار خدا در بیارم

خدایا خودت مراقب خوبیامون باش ... »

یــا عــــــلـــی ...

╣ دلــــــتـــنــــگــــــ ... ╠

چقدر      دلتنگ   حضورت   هستم

کاش   تصویرت   نفس   میکشید     ...

╣ یــــاבاشــــتـــــ امـــروز ... ╠

امروز پنج شنبه ۱۹ دی ۱۳۹۲

سلام

دیروز زن داداشم یه بحثی رو پیش کشید

که گفتم ارزش نوشتن داره ...

اونم این بود که حادثه خبر نمیکنه یا احتیاط شرط عقله  !

اینو بارها شنیدید دوستان  از رسانه های جمعی 

و مسولان و ما هم قبول داریم   

دیروز زن داداشم اینا رو گفت و شروع کرد

به داستانی که اون روز برای خودش و برادرزادم

رخ داد تعریف کردن فصل زیبای زمستون با تموم

زیبایهاش از راه رسیده و البته خطراتشو هم با خودش اورده !!!

دیدید و شنیدید که شروع فصل زمستان

با به کار افتادن وسایل گازسوز و رعایت نکردن

نکات ایمنی شاهد وقوع حوادث تلخی هستیم

از شمال تا جنوب و از غرب تا شرق کشور و همین مشهد مقدس

خلاصه ...

زن داداشم بچش که دانش اموز مقطع ابتدایی

هستش رو هر روز تا مدرسه همراهی میکنه

اون روزم مثل همیشه با هم وارد کلاس شدن ...

اما بعد مدتی بنده خدا هراسون دست بچش

رو میگیره و با اعتراض خطاب به مدیر مدرسه میگه که :

تو کلاس بچه ها بوی گاز ادم رو خفه میکنه

چرا هیچ کدومتون رسیدگی نمیکنه ؟

مسول مربوطه هم با خونسردی جوابش رو داده که :

چیزی نیست شاید از بیرون باشه ... !!

اونم با نگرانی گفته : نگید از بیرونه بگید از بخاری

داخل کلاس بچه هاست لطفا رسیدگی کنید

بگذریم دوستان ...

حالا تصور کنید اگر بنده خدا متوجه این موضوع

نمیشد چه اتفاقی برای بچه های بیگناه کلاس  می افتاد ؟

تا کی سهل انگاری ؟

نمیدونم !!

ممنون که همیشه پای صحبتام  هستین

قد بلندم ! اما نه اینقدر که ابرها رو کنار بزنم و سر از کار خدا در بیارم ...

خدایا خودت مراقب خوبیامون باش ...

یـــا علـــی .
 

╣ عـــــطـــر تـــنـــتــــــ... ╠

عــطر ِ تَنت  روی ِ پــیراهنـم مــانده ..

    امــروز بـویــیدَمَش عمــیق ِ عمــیق ِ !

    و با هـر نـفس بـغــضم را سـنگین تر کردم !

    و به یــاد آوردم که دیـگر ، تـنـت سـهم ِ دیگری ست …

    و غمــت سـهم ِ مــن !!!

╣ ســخـــنــــی بــــا مــــخاطــبـــــان ... ╠

ســلــام دوســتــانـــم

توی شهرم مشهدیهای متدین که علاقمندند زیاد حرم اقا برند ،

معمولا ساعتای 7 تا 8 صبح به زیارت میرند .

چون معتقدند زائرانی که برای نیمه شب و نماز صبح

به حرم اقا اومدند ...

برای صبحانه به محل های اسکانشون بر میگردند .

زائران صبحگاهی هم هنوز به حرم نیومدند .

البته این نوعی لو دادن اسرار ما مشهدی ها هم هستش ها !

حالا با شما ها که مخاطب وبلاگم هستین تعارفی ندارم ،

خیلی از مغازه های زواری رفتار خوبی با

زوار های امام رضا (ع) ندارند !!!

هر نوع جنس باد کرده و بنجل رو غالب این بنده خدا ها میکنند .

خودم بودم و دیدم که قسم های با مزه ای هم

میخورند که قسم دروغ نباشه .

مثلا معروفش اینه که میگن به همین سوی چراغ قسم ،

حالا زوار بنده خدا فکر میکنه منظور مغازه دار

چراغ حرم اقا علی ابن موسی رضاست !

در حالی که منظورشون چراغ مغازه خودشونه !!

گمانم میکنن که دروغ نگفتند . به انگشتری که دستشون هست

هم قسم میخورند هه ! چه تقدسی داشت ،

خود خدا میدونه و بس ...

حالا بگذریم دوستان خوبم ...

شهادت صاحب شهر مشهد مقدس نزدیکه

زادگام شلوغ میشه بیشتر از همیشه

مردم و زوار از گوشه و کنار جمع میشن ...

سواره و پیاده هر کسی با نیتی میاد ، مشهد اماده میشه

تا به قول محلی ها ی شهرم چهل و هشتم رو برگزار کنه

این وسط عده یی خالصانه وارد گود میشن

و خادم زوار اقا امام رضا (ع) میشن

پر واضح و اشکاره که خادمی توی

حرم و بیرون حرم نداره دیگه ...

در کوچه پس کوچه های شهرم هر جا که زائر و نیازهاش

با اون سر و کار داره میشه میدون نوکری کردن .

پیرها پیر غلامی  میکنند و جوون ها به عشق اقا نوکری .

فقط نمیدونم چرا این روزا دلم بیشتر

از بقیه مواقع سال تنگ بچه گی هام میشه .

مثلا چهارده _ پونزده سال پیش زمانی

که بچه بودم خیلی پاک و ساده

بگذریم ممنون که دل نوشتمو خوندین و

این وبلاگ  کوچیک رو هیچ وقت تنها نمیزارین

واسه حسن ختام حرفام تو این

" روزای بزرگ

مریضا رو از دعای خیرتون فراموش نکنین "

یـا عــلــی مــدد ...

╣ یــــــلــــدا مــبـــــارکــــــ... ╠

یلدا ، تو را دوست دارم ،

به اندازه همه ستاره هایى

که در چشم هایت مى درخشند،

اى خواستنى ترینِ شب ها !

طعم تو، به اندازه همه صبح هاى

دل انگیز آفتابى بهار، شیرین است .

سایه عزیز اگه وبلاگ داری ادرسش
 
رو برام بزار تا بهت سر بزنم

ممنون

╣ بــــی تـــــو بـــه بــــهـــــشـــتـــــ هـــم نــمــیــــــروم ... ╠

"   برای    مادرم "

هر    انسانی    بوی    خاصی    دارد    !
.
.

گاهی    برخی     بوی    خدا    میدهند

.

.

مثل    ...

.

مـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــادر

(( تقدیم به همه مادران مهربون  ))

╣ ای کـــــــــاشــــــــــ... ╠

ای     کاش

خنده هایت    با     تو    بزرگ    شوند

شاید    دنیا    خجالت    بکشد

"   فقر "    را

از    سفره ات    دور    کند     ...

╣ الـســـلام عـلیــــک یــا حـسیـــن ابن عــلــی ... ╠

╣ جــــــاده زنـــــدگـــــی ... ╠

در  جاده  زندگی

       جوان  میروی

                  پیر  بر  میگردی

                                بنگر  چه  کرده ای  ؟

╣ فــــصــــل رســـیـــــــــدن ... ╠

 

پاییز


فصل رسیدن انارهای سرخ است


و  انار


چه  دل خونی دارد

از  رسیدن

╣ بــــــاران پــــایــیــــــزی ... ╠

پاییز  مرا عاشق  می کند ،

             باران  عاشق تر  !!!

                      حالا   تو  بگو  این  باران  پاییزی

                                                   با من  چه  می کند ؟؟؟

╣ بـــرایــــت اَرزو مـیــکــنـــم ، بـــرایـــــــم اَرزو کـــن ... ╠

بـرایــت ارزو میـکــنــم

نگاهی را که تو را فقط در روشنایی نبیند

بلکه تو را در تاریکی ها هم بیابد

و هم چون موجی اَمده از دور دست ها ساحل را صاف میکند ،

وجودت را از رد پای " نامحرمان " پاک کند ...

گاهی از سرزمین های خوشبختی

بطری نامه ای بیاورد از یک اشنا ...

بـــرایــم ارزو کـــن ...

نگاهی که سکوتم را اَوازی کند برای جشن پنجره ای

که برای اولین بار می خواهد از  " باران " نترسد و خیس شود ...

برایم ارزو کن قلبی را که تسخیرش بها میخواهد

نه بهانه های کودکانه ...

عشق بخواهد نه رنگ ...

مردن بخواهد نه نمایش ...

(( دلپاک انشاالله هر جا که هستی و میری خوشبخت باشی ... ))

╣ اولـــیــــن روز تــــنـــهــــایــــی ... ╠

جمله  اقای جمشیدی  را مدام  توی  ذهنش  تکرار  میکرد  :

((مَرد  هیچ  وقت  گریه  نمیکنه  ! ))

جمله ای  که  هر  پسری دوست  دارد  از   زبان  پدرش  بشنود  ،

جمله ای  که  فقط   گفتنش اسان  است ،

حتی  برای  اقای  جمشیدی  !

به  خصوص  وقتی  از  علی   خواست گوشه  حیاط  منتظر  بایستد  .

حالا  علی  مانده  بود  و  سنگینی  کیفی  که

به  شدت  ازارش  می داد  ،

کیفی  که  پارسال  درست  در  همین  روز

در  دستان  مادرش   بود و  او  تنها

گوشه  چادر  مادر  را  محکم  گرفته  بود  .

مادری  که  خیلی  زود  از  پیش  علی  رفت  ،

درست  مثل  پدر  . ..

مادر ها  نمیرفتند  ،

هر  چه  ناظم  مدرسه  از  پشت  بلندگو  در  خواست  میکرد

که  پدرها  و  مادرها  حیاط  مدرسه  را  ترک  کنند

اما  مادرها  نمی رفتند  تا  رفتن  پسرهایشان

را  به  داخل  سالن  تماشا  کنند  !

(( خب  علی  اقا  با  مدیریت  صحبت  کردم  ،

باید  بری  سر کلاس  سوم  الف  !

در  ضمن  یادت  باشه  چی  بهت  گفتم  :

مَرد  هیچ  وقت  گریه  نمیکنه  ! ))

مَرد  سخت کوش  پرورشگاه  این  را  گفت  ،

اشک هایش  را  پنهان  کرد  رو  رفت  ...

╣ انــشــاالــلــه حــاجــتــــ هــمــتــــون روا ... ╠

سـلام دوسـتـان

چـنـد وقـت پـیـش نـزدیـک بـه یـه دو هـفـتـه پـیـش

شـب بـود کـه رفـتـم " حـرم اقـا " جـاتـون خـالـی

مـن تـا الـان کـه ایـنـقـد رفـتـم

" حـرم " عـکـسـی از اونـجـا نـگـرفـتـم تـا هـمـیـن

چـنـد وقـت پـیـش کـه چـنـد تـا عـکـس

از " گــنــبــد " گـرفـتـم

بـا گـوشـی و گـفـتـم بـزارم شـایـد

چـنـد نـفـر دلـشـون " هـوای اقـای "رو کـرد و

دعـایـی کـردن و اشکی ریـخـتـن

فقط مـن و "بـچـه های وبـلـاگـی "

کـه ایـنـجـا مـیـان رو هـم یـادشـون نـره از دعـای خـیــر

ممنونم

یـــا عـــلــی مـــدد

اللهّمَ صَلّ عَلي عَلي بنْ موسَي الرّضا

المرتَضي الامامِ التّقي النّقي  و حُجَّّتكَ عَلي مَنْ فَوقَ الارْضَ

و مَن تَحتَ الثري الصّدّيق الشَّهيد

صَلَوةَ كثيرَةً تامَةً زاكيَةً مُتَواصِلةً

مُتَواتِرَةً مُتَرادِفَه كافْضَلِ ما صَلّيَتَ عَلي اَحَدٍ مِنْ اوْليائِكَ.

خدایا  رحمت فرست بر علی بن موسی الرضا امام
با تقوا و پاک و حجت تو بر هر که روی زمین است
و هر که زیر خاک، رحمت بسیار و تمام با برکت
و پیوسته و پیاپی و دنبال هم چنان
بهترین رحمتی که بر یکی از اولیائت فرستادی.

╣ بــاز امــد بــوی مــاه مــهـــر ... ╠

اون زمان هنوز سیستم تنبیه برقرار بود.

از اینا که معلم خودکار بیک رو میذاشت

لای دو تا انگشت محصل و با دست میگرفت انگشتارو فشار میداد!

خط کش و شیلنگ هم که همیشه دایر بود.

یادمه کلاس اول 39 نفر بودیم!

نیمکت های سه نفره که کیفمونو میذاشتم زیر پامون.

لوح های یادگیری که معلم وسط تخت سیاه آویزون کرده بود

  داس و موش و آب و سیب یادمون میداد

و من همیشه عجله داشتم تا لوح رو برداره

تا تخت سیاه رو بطور کامل ببینیم و با گچ روش بنویسیم.

دوست داشتم سریع برم کلاس سوم تا بتونم

از طبقه دوم مدرسه هم استفاده کنم و تو کلاساش بشینم.

من و عباس پنج سال تمام با هم رفتیم و اومدیم.

بیسکوئیت ها و ویفرهایی که مامانم گرفته بود و گذاشته بود

داخل کمدش و هر روز یه دونه میداد میذاشتم

کیفم و بین زنگها میخوردم. هر روز 10 تومن یا از این 25 تومنی طلایی ها بهم پول میداد،

که خرج کنم. هر بیستی که می گرفتم

مامانم وقتی میخواست امضا کنه میگفت:

آفرین آفرین پسر خوب و نازنین فرشته روی زمین!

مهرهای صدآفرین یادتونه؟ روزنامه دیواری ها چی؟

"بسم ا.. " درشت که وسط همه روزنامه دیواری ها دیده می شد.

کلاس های ورزش که 50 نفر میریختیم وسط حیات

و یه توپ مینداختیم وسط!

توپی که هی از دیوار کوتاه مدرسه میفتاد بیرون و هر دفعه

یکی مامور بود بره توپ رو بیاره که هر بار ده دقیقه طول میکشید

تا برگرده و زنگ زود میخورد و زنگ ورزش حروممون میشد.

اول صبح که صف می ایستادیم بعد از قرآن

یه سرودی باید خونده میشد؛ گل می روید به بار گل می روید

از شبنم صبح گل رخ می شوید (؟)، یه همچین چیزی بود.

تا می رسیدم خونه قبل از ناهار شروع می کردم

مشقامو می نوشتم که بتونم بعد از ظهر با خیال راحت برم فوتبال.

کلاس دوم که بودم باید مشقای مصطفی رو هم که

کلاس سوم بود من می نوشتم! خیلی تنبل و بازیگوش بود.

زنگ آخر که میخورد انگار کل دنیا رو بهمون میدادن.

برای اینکه موقع خروج شلوغ نشه،

بعضی کلاسا رو زودتر راهی می کردن و بعد به نوبت،

کلاس های بعدی رو. فقیر و غنی تو یه کلاس می نشستیم.

مدارس غیرانتفاعی و اینا نبود.

همه با هم رشد می کردیم. گچ های رنگارنگ رو بگو.

هــی یــادش بــخــیــر ...

╣ خــــداحـــافـــظ تــــابـســــتـان ... ╠

بگـــذر تابستان ،

حالم با تـــو خوب نمی شـــود ؛

پاییز حال مرا خوب می شنـــاسد

╣ اطـــــــاقـــــــ ابــــــی ... ╠

ســال اول دبســتان بـود . کلاس بــزرگ بـود :

یک اتــاق پنجــدری و روشــن بود .

افتــاب امده بود تو . بیـــرون پـایـــــیــز بود .

دست ما به پـایـیــز نمیرسید .

شکوه بیرون کــلاس بر ما حــرام بود .

سرهای ما توی کتــاب بود . معلم درس پرسیــده بود .

و گفته بود : دوره کنــید . نمیشــد سر بلند کرد .

تــــماشــای افـــــــتاب تـــخلـــــف بود .

دیدن کــاج حیاط جریــمه داشت :

از نمــره گرفته ، دو نمـــره کم میشد ...

( سهراب سپهری )

╣ شـــعـــر پــــیـــدا شـــد و مــــن ... ╠

 

پدرم خواست   که   فرزند   مطیعی   بشوم

شعر    پیدا   شد   و من    انچه    نباید   شده ام    ...

 

╣ بـــه تـــو فـــکــر مــی کــنــم ... ╠

دستِ     برگ    در   دستِ     باد

دستِ   ساحل  در    دستِ   اب

 می   بینم    و      دستهایم در      ج    یب    به  تو   فکر میکنم  ...